""

posted on 19 Nov 2012 23:13 by curator13
.....
หลังจากเริ่มงานนอกสายอาชีพที่เรียนมา 3 เดือนค้นพบว่าการทำงานใกล้บ้านแต่รถน้อยช่างช้ำฉอกเหลือเกิน  เลิกงาน3ทุ่ม แต่ต้องนั่งรอรถสายเดียวถึง1ชั่วโมง  มันช่างทรมาน    และทรมาณมากกว่านั้นคือ  รถเมล์คนแน่นมั่กๆทุกๆวัน  ไม่เคยได้นั่งเลย  ทั้งตอนเช้าและตอนเย็น
Tongue outTongue outTongue out
  ฉะนั้น  เราจึงพกสิ่งที่ขาดไม่ได้ยามว่าง ที่ป้ายรถเมล์ Foot in mouth  หนังสือการ์ตูนเเละสมุดวาดรูป มือถือสำหรับนั่งฟังเพลง
Foot in mouth
สมุดวาดรูปมีหลายเล่มและทุกเล่มเอาไปวางทิ้งไว้ที่ทำงาน  ไม่ได้เอากลับบ้านเลย
ล่าสุดชีวิตการทำงาน  ทำให้ร่างกายที่ถนุถนอมมานานปี  พรุนไปด้วยรอยเขี้ยวแมวและเขี้ยวน้องหมา
Tongue out
จบท้ายของวันทำงานด้วยการหยุดไปฉีดวัคซีนพิษสุนัขบ้า  เพราะ...ดันไปโดน..น้องแมว..ที่คุณเจ้าของ
ไม่ยอมฉีดพิษสุนัขบ้า...สาเหตุเพราะ...เลี้ยงแมว...แบบ..Cleanค่ะคุณน้อง..ยุ่งไม่ไต่ไล่ไม่ตอม..ไม่เคยออกนอกบ้านไม่เคยเจอแมวตัวอื่น  ...
Frown
แต่น้องแมวดันท้อง...โอ้มายก็อตโดนกัดก่อนทำหมัน...โดนกัดก่อนรู้ว่าน้องแมวได้ไปข้องแวะกับหนุ่มๆนอกบ้าน
Sealed
กรี๊ด!!
แม่เจ้าโว้ย
บังอาจกัดฉานได้นะคุณหนู
เลี้ยงสัตว์ในครอบครองโปรดคิดถึงผู้อื่นด้วย 
มนุษย์เงินเดือนทุกคนที่ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องในการรักษาและดูแลสิ่งมีชีวิตจากผู้อืน
เราทำงานแบบต้องเซพตัวเองเป็นเรื่องธรรมดา
เราอยากให้ท่านทั้งหลายที่เลี้ยงน้องหมาน้องแมวกรุณานำไปฉีดวัคซีนพิษสุนัขบ้าด้วย
Cool
คุณหมอแจงมาว่า1ปีมีเจ้าของถูกแมวและสุนัขในครอบครองหรือนอกบ้านกัดและตายด้วยพิษสุนัขบ้าหลายสิบคน
เลี้ยงแมวและสุนัขโปรดดูและและเซฟตัวเองด้วย
....สุดท้ายแล้วไม่ว่าคุณหมอจะแนะนำเจ้าของอย่างไร  เจ้าของก็มองว่ามันก็แค่วัคซีนไร้สาระ ที่คุณหมอแค่อยากขายยา
Innocent
แอบโกรธมากเพราะดันเป็นเราเองที่ต้องไปฉีดยากันพิษสุนัขบ้า วันละ2เข็ม 4 ครั้ง  แขนข้าเจ้าพรุนและบวมเป็นตุ่มแดงข้างละ3จุดแล้ว ยังไม่หายและคันมาก
ถึงจะไม่เสียเงินเพราะใช้บัตร30บาท แต่ก็แอบเจ็บใจนะคะ
คุณคิดว่ามันไร้สาระเหรอกับวัคซีนพิษสุนัขบ้าน่ะ  เข็มละ80บาท ปีละครั้งอะ  คุ้มนะ
ถ้าคิดถึงสิ่งที่ตามมาจาก กับเพื่อนร่วมโลกนะคะ

แผนกลับ นักสืบ หัวใจ (yaoi)

posted on 14 Sep 2012 22:26 by curator13 directory Fiction, Lifestyle, Idea

“ถามจริงๆ วันนึงนายนอนวันละกี่ชั่วโมงฮะ” *"คังเสียเว่ย ถามจริงๆวันนึงนายนอนวันละกี่ชั่วโมง"

"6"  "6....ชั่วโมง" ชายหนุ่ม ที่นั่งอยู่ข้างๆตอบด้วยเสียงยานคาง แบบขอไปที พร้อมหยิบบุหรี่ในกระเป๋าเสื้อนอกสีดำขลับตัดสีผิวขาวซีดๆของตัวเอง

 
ป็อก!! เสียงฝาไฟแช็กสีเงินวาววับในมือเสียเว่ยเปิดออก  ไฟสีส้มอมน้ำเงินลุกโชตช่วงขึ้นมาจากรูเล็กของมัน "เฮอๆๆๆ" เสียงถอดหายใจยาวๆ ของเสียเง่ยทำให้คนถามที่นั่งข้างๆปลงตก รีบกดปุ่มด้านสีดำวาววับด้านประตู เพื่อเปิดหน้าต่างรถลงทันที
 
"ฉันว่านายน่าจะเพลาๆลงบางนะ  อัดมะเร็งเข้าปอดเยอะขนาดนี้  อยากรีบไปเกิดเร็วรึไง"เหมิงเฟ่ย เพื่อนคนสนิท ของเสียเว่ยพูดด้วยความห่วงใย  เค้าอยากจะดึงบุหรีออกจากมือเพื่อนเค้าเสียเดี๋ยวนั้นแต่เพราะรู้ว่า บางทีการปล่อยให้เสียเว่ยได้ผ่อนคลายบ้างอาจจะเป็นเรื่องที่ควรทำ

“โหนอนเยอะกว่าผมอีกนะเนี่ย” เสียงใสกังวานดังจากเบาะหลังรถ หนุ่มน้อยเด็กฝึกงานคนใหม่โผ่งออกมาพร้อมยื่นหน้าเข้ามาร่วมวงสนทนาของพวกรุ่นพี่ " โห หมวด  หมวดนอนวันนึงตั้ง6ชั่วโมง  นอนเยอะกว่าผมอีกนะครับ  วันๆหมวดได้ทำอะไรบางเนี่ย หลังจากเลิกงานแล้ว"  เสียงใสๆ ดังออกมาจากด้านหลังคนขับรถ  หนุ่มน้อยหลังรถโผงออกมาขัดบทสนทนาของนายตำรวจยศสูงกว่าด้านหน้า

“นอกจากนอนกับทำงานแล้วนายทำอะไรอีกวันๆน่ะ”

 “ไม่”

“หึ เพราะอย่างงี้ไง นายถึงโดนสั่งย้าย” เจ้าของเสียงพูดอย่างเหนื่อยใจ  พร้อมเสยผมที่ตกลงมาปรกหน้าแบบลวกๆ

บุคคลที่2 ได้แต่ทำหน้าตาชื่นมื่น ดื่มกาแฟแบบไม่สนใจหรือใส่ใจกับคำพูดเพื่อนซี้ซักนิด

 “โดนสั่งย้ายเหรอครับ เอ่อนอกจากทำงานรุ่นพี่ไม่ทำอะไรเลยเหรอ” หนุ่มน้อยหลังรถทำเสียงหลงพร้อมทำหน้าตาตื่น แกมเอ๋อเหรอหรา

แต่หนุ่มใหญ่2คนหน้ารถ ไม่สนใจเสียงแตกตื่นของบุคคลที่3แต่อย่างใด “ บ้าเอ้ย เพราะนายทำตัวเด่นเกินหน้าเกินตา จับคนร้ายเดือนละ40คดี นายรู้บ้างไหม  พวกตำรวจชั้นผู้ใหญ่เดือดเป็นฝืนเป็นไฟ หาเรื่องใส่ไฟนายเป็นบ้าเป็นหลัง  ฉันเบื่อที่จะต้องรับฟังเรื่องไร้สาระแล้ว”เพื่อนซี้กล่าวอย่างหัวเสีย ยื่นมือไปดึงแก้วกาแฟจากปากเพื่อนอย่างไม่ได้ตั้งใจ “นายช่วยสนใจฉันบ้างได้ไหม ฟังอยู่รึเปล่า”

“โอ้ย โอ้ย ผู้หมวดจางเล่นอะไรเนี่ย ร้อนๆ กาแฟเข้าตา”หนุ่มเสียงใสหลังรถรีบชักหน้ากลับไปด้านหลัง พร้อมใช้แขนเสื้อเช็ดหน้า อย่างลนลาน

คนทำเมื่อได้ยินเสียงหลงจากบุคคลที่สามรีบเอี่ยวตัวไปดูตามต้นเสียงอย่างรวดเร็ว “ โทษทีๆ ฉันไม่ได้ตั้งใจ เธอเอ่อ.. เธอเป็นใครน่ะ..มานั่งอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่” พร้อมใช้มือดึงกระดาษเช็ดชูเรียบกริบจากกระเป๋าเสื้อด้านหน้าส่งให้เด็กหนุ่มหลังรถทันที พร้อมทำคิ้วย่น มือขวาเอื่อมคว้าปืนที่คอนโซนหน้ารถหันมาจ่อขมับเด็กหนุ่มหน้าแดงระเรืองด้านหลัง

“เด็กนี่จะมาแทนตำแหน่งที่ว่างลงของฉัน “ “แทนตำแหน่งนาย!!  เด็กหน้าใส ไร้ชื่อ หน้าตายังกะบอยแบรน์เกาเหลาเนี่ยนะ”

“โห ลุงดูถูกกันเกินไปแล้ว  ถึงผมจะไร้ชื่อในวงการ แต่ผมก็มีชื่อของตัวเองนะครับ  ผม..เฉินเสีย..เพิ่งเรียนจบ เป็นมือใหม่ไฟแรง เกียรติ์นิยมอันดับหนึ่งนะครับ” เฉินเสียตะเบ๊มือใส่ผู้หมวดจางและส่งยิ้มๆหวานกระชากใจสาวๆ ซึ่งแน่นอนว่าใช้ไม่ได้ผลเมื่อคนตรงหน้าเป็นชายหนุ่มวัยกลางคนที่มีใบหน้าสวยกว่าตัวเอง

“ใครลุง ฉันเพิ่ง30กว่าๆ แล้วก็ไม่ได้เป็นญาตินายด้วย  คุณตำรวจชั้นผู้น้อย”ผู้หมวดจางทำหน้าเย็น ปลายตาเหยียดหยามใส่เฉินเสีย

“ตกลงแล้ว นายจะส่งฉันไปไหน เสี่ยวจาง”  ผู้หมวดจางหันหน้า ขวับ กลับมาที่เพื่อนซื้ที่นั่งด้านข้าง “อย่าเรียกฉันแบบนั้นนะเจิ้น” เจิ้นเพื่อนซี้ สี่ตา ผิวขาวเหลืองด้านข้างส่งยิ้มอบอุ่นให้ “ตกลงวันนี้นายจะไปส่งฉันที่ไหนหล่ะ”  หมวดจางหันกลับมาทำหน้าเศร้า ถอนหายใจ และสตาดรถญี่ปุ่นของเค้า และเริ่มออกรถ ตรงดิ่งไปจุดหมายโดยที่ไม่ได้ให้คำตอบอะไรแก่เพื่อนข้างเคียง และไม่ได้สนใจเด็กหนุ่มหลังรถที่เอาแต่ซักถามปัญหาโลกแตกเกี่ยวกับการเมืองในกรมตำรวจ

เจิ้นเหม่อมองออกไปนอกหน้าตารถ  คิดถึงอดีตที่จะไม่ย้อนกลับมา 

 

ปล.  ทำงานเหนื่อยเหลือเกิน  คิดอะไรหน่อยก็ปวดหัวแล้ว  แต่งตอนต้นเรื่องมาเกือบเดือน  สุดท้ายก็ไม่ได้ใช้เลย    ชีวิตมันเศร้าจริงๆ  วันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อน  ง่วงนอนเหลือเกิน 

 

Happy Birthday Donnie Yen 27 July.

posted on 28 Jul 2012 01:01 by curator13 directory Cartoon, Asian
เกือบจะวาดรูปส่งไปไม่ทันวันเกิด ป๋าดอนนี่  ร่างแบบตั้งแต่ต้นอาทิตย์  แต่กว่าจะได้ลงสีจริงๆ ก็ปาไปเกือบวันสุดท้าย   และกว่าจะเสร็จ  ก็ก่อนสิ้นสุดวันที่27 กรกฏา เลยทีเดียว เสร็จก่อนเส้นตาย10นาที
ลงสีไปครึ่งนึงแล้ว  แต่วันนี้ตอนมาลงต่อดันเปิดแบบคนละรูปกัน  กว่าจะรู้ตัวว่าผิดรูปก็จะเสร็จแล้ว   สุดท้ายความเหมือนเป็นศูนย์  กลายเป็นภาพแฟนอารต์ไปซะอย่างงั้น
วาดรูปก็ลืมแยกเลเยอร์จะทำBGก็ทำไม่ได้  ไม่ทันๆ
ขอให้ปีนี้ป๋าดอนมีความสุขมากๆนะคะ 
สร้างหนังดีมีคุณภาพ และอยู่คู่จอภาพยนตร์ไปอีกนานๆ